6 Μαρτίου: Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού – Όχι άλλα παιδικά δάκρυα

Επιμέλεια: Παναγιώτα Απέργη – Σπουδάστρια Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΔΕΛΤΑ 360

6 Μαρτίου: Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού – Όχι άλλα παιδικά δάκρυα

Σκληρός, σωματικός, λεκτικός, ψυχολογικός, μα πάνω από όλα, τραυματικός, ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί ένα από τα πολυπλοκότερα φαινόμενα βίας στα ελληνικά – και όχι μόνο – σχολεία, επηρεάζοντας βαθιά τις παιδικές ψυχές όσων τον βιώνουν.

Για τον Αλέξανδρο, τη Δήμητρα, την Ελένη και τον Μιχάλη, το σχολείο δεν σήμαινε πάντα γέλιο και παιχνίδι. Συνεπαγόταν εξευτελισμό, κοροϊδία, αποκλεισμό από την παρέα, σωματικό και ψυχικό πόνο, με τα βιώματά τους, πλέον, να είναι περασμένα, αλλά όχι ξεχασμένα.

Ο Αλέξανδρος βίωσε τον σχολικό εκφοβισμό στην ηλικία των 13 ετών, εξ αιτίας της άριστης μαθητικής του επίδοσης. Ήταν το «φυτό», ο «ξερόλας», ο «σπασίκλας». «Δεν με φώναζαν με το όνομά μου, αλλά σπασικλάκι και ήταν κάτι που με πείραζε. Πλέον, είμαι περήφανος για εκείνο το παιδί που ήμουν και δεν τους κρατώ κακία», δηλώνει ο 30χρονος σήμερα Αλέξανδρος.

Η 25χρονη Δήμητρα ήταν 10 ετών, όταν της δόθηκε το παρατσούκλι «βαρέλι» από έναν συμμαθητή της, ο οποίος την κορόϊδευε για τα κιλά της. Όπως θυμάται η ίδια, πήγαινε στο σπίτι κλαίγοντας και για πολλά χρόνια ντρεπόταν για τον εαυτό της, με αποτέλεσμα να προσπαθεί να αδυνατίσει με ακραίους τρόπους, που την οδήγησαν στα όρια της νευρικής ανορεξίας.

Η 25χρονη Ελένη ήταν 8 χρονών, όταν βίωσε για πρώτη φορά τον σχολικό εκφοβισμό. Αιτία; Η καταγωγή της. Η Ελένη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αρμενία και ήρθε στην Ελλάδα στα 6 της χρόνια. Πολλοί συμμαθητές την κορόιδευαν για την προφορά της, αλλά και για την οικονομική αδυναμία των γονιών της να της αγοράζουν μοδάτα ρούχα, παπούτσια ή παιχνίδια. «Όταν ήρθαμε στην Ελλάδα είχαμε οικονομικά προβλήματα, γεγονός αστείο για κάποια παιδιά. Για κάποιους ήμουν η «ξένη» που φορούσε παλιά ρούχα και μιλούσε σπαστά ελληνικά», θυμάται η ίδια.

Ο 28χρονος σήμερα Μιχάλης ήταν το «γαϊδούρι», όπως κάποιοι τον φώναζαν στο γυμνάσιο. Ο Μιχάλης γεννήθηκε με προβλήματα στην πλάτη, τα οποία, για πολλά χρόνια, τον ανάγκαζαν να φοράει ένα μεταλλικό γιλέκο. Ήταν το παιδί που λίγοι του μιλούσαν και λίγοι καταδέχονταν να του κάνουν παρέα.

Οι μάχες που δίνεις είναι αυτό που μεγαλώνει τη δύναμή σου! Όταν αντιμετωπίζεις δυσκολίες και αποφασίζεις να μην παραδοθείς, αυτό είναι δύναμη! Μη φοβάσαι!