Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντή Αιμοδότη: «Δίνεις αίμα, σώζεις μια ζωή»

Έμπρακτη απόδειξη και κορυφαία εκδήλωση ανθρώπινης ευαισθησίας και αλληλεγγύης, η αιμοδοσία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κρίκους του κοινωνικού εθελοντισμού, ο οποίος όχι μόνο δεν κοστίζει τίποτα αλλά έχει και ανεκτίμητη αξία για το κοινωνικό σύνολο.

Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντή Αιμοδότη: «Δίνεις αίμα, σώζεις μια ζωή»

Επιμέλεια: Παναγιώτα Απέργη , σπουδάστρια Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΔΕΛΤΑ 360

Η 14η Ιουνίου έχει χαρακτηριστεί, διεθνώς, από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.) ως Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντή Αιμοδότη, με την κίνηση αυτή να είναι μια μέρα εορτασμού και φόρου τιμής προς όλους εκείνους τους αφανείς ήρωες, που αφιερώνουν λίγο από τον χρόνο τους, αλλά προσφέρουν ζωή στους συνανθρώπους τους.

Η ιστορία της αιμοδοσίας στην Ελλάδα ξεκινά, ήδη, από τις αρχές του 20ου αιώνα, με τον γιατρό Μιχάλη Πατρικαλάκη να είναι ο πρώτος αιμοδότης στην Πολυκλινική Αθηνών.

Παρά τις σημαντικές εξελίξεις που πραγματοποιούνται κατά τα έτη 1930 - 1940, σταθμό - ορόσημο για την Ελληνική Αιμοδοσία αποτελεί η δεκαετία του 1950, όταν αρχίζει ο αγώνας για την επικράτηση του θεσμού της εθελοντικής αιμοδοσίας, ένας αγώνας σκληρός, που τον διεξάγει με απόλυτη αφοσίωση όλο το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, με τη μορφή του Μικέ Παϊδούση να κυριαρχεί, συνδεδεμένη με όλους τους αγώνες, με όλες τις αποφάσεις.

Στις μέρες μας, οι διαρκείς δυσκολίες που γεννιούνται καθημερινά καθιστούν την ανάγκη για συνεχές απόθεμα αίματος κάτι παραπάνω από επιτακτική. Οι χειρουργικές επεμβάσεις, τα μεγάλα τραύματα, οι αιμοκαθάρσεις, τα οδικά ατυχήματα, η μεσογειακή αναιμία, οι χρόνιες ασθένειες κ.ά. είναι μερικές μόνο από τις πάγιες περιπτώσεις, που απαιτούν την ύπαρξη αποθεματικού αίματος.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες το ποσοστό των αιμοδοτών αποδεικνύει την έμπρακτη και εθελούσια επιθυμία για προσφορά χείρας βοηθείας σε όσους την έχουν ανάγκη, αν και η πραγματικότητα που αναδύθηκε μετά την εμφάνιση του νέου ιού, αποκαλούμενου ελληνιστί ως κορονοϊού, είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση, τουλάχιστον, κατά 40% των μονάδων αίματος που συλλέγονται, σύμφωνα με το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας.

Η κ. Ματίνα Παγώνη, μάλιστα, Πρόεδρος της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών – Πειραιά, σε έκκλησή της σημείωσε πως υπάρχει μεγάλη έλλειψη από αίμα για να γίνουν χειρουργεία, να καλυφθούν έκτακτα περιστατικά, αλλά και άτομα με χρόνιες ανίατες ασθένειες.

Αναλυτικότερα, όπως έχει ανακοινώσει ο Π.Ο.Υ., κατά το έτος 2019, από τις 119 εκατομμύρια αιμοδοσίες που έγιναν παγκοσμίως, το 40% συλλέχθηκε σε χώρες με υψηλά εισοδήματα, οι οποίες αποτελούν το 16% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Στις χώρες με χαμηλά εισοδήματα, το 54% των μεταγγίσεων αίματος προσφέρεται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών, ενώ, αντίθετα, στις χώρες με υψηλότερα εισοδήματα η πιο συνηθισμένη ομάδα ασθενών, στους οποίους χορηγούνται μεγαλύτερες ποσότητες αίματος μέχρι και 75%, είναι το ηλικιακό γκρουπ ατόμων πάνω από 60 χρόνων.

F:\Downloads\creators-collective-QnodurYxJcQ-unsplash.jpg


Γιατί να γίνω αιμοδότης;

Εκτός από το αίσθημα της αφιλοκερδούς προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο, η αιμοδοσία έχει πολλά και διακριτά οφέλη για τον οργανισμό του καθενός, με βασικότερα, ίσως, όλων την εξισορρόπηση των επιπέδων σιδήρου στο αίμα, η οποία, σύμφωνα με τους ειδικούς, συμβάλλει στην αποφυγή οξέως εμφράγματος του μυοκαρδίου.
Παράλληλα, σύμφωνα με μελέτη της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρείας, έχει αποδειχθεί ότι τα εμφράγματα και τα εγκεφαλικά έχουν λιγότερες πιθανότητες να εμφανιστούν σε αιμοδότες ηλικίας 43 έως 61 ετών, οι οποίοι δίνουν αίμα μέχρι και δύο φορές τον χρόνο.

Με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα του Εθελοντή Αιμοδότη, σε μήνυμά του ο δήμαρχος Νεάπολης-Συκεών κ. Σίμος Δανιηλίδης δήλωσε πως: «Προστατεύουμε τον εαυτό μας και βοηθάμε τους άλλους, [...]τηρώντας όλα τα προβλεπόμενα και επιβεβλημένα μέτρα για την ασφάλεια και προστασία μας. Συνεχίζουμε να προσφέρουμε σε όσους έχουν πραγματικά ανάγκη. Δίνουμε αίμα, γινόμαστε δότες μυελού των οστών, αιμοπεταλίων και βλαστοκυττάρων, γινόμαστε δωρητές οργάνων. Είμαστε εδώ για όσους μας χρειάζονται, και μάλιστα σε μια περίοδο που στα νοσοκομεία μας καταγράφεται δραματική έλλειψη αίματος. Να γίνουμε μία γροθιά, με τη δύναμη της ανθρωπιάς και της υπευθυνότητας».