20/6 Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα: Αγκαλιάζοντας τους αγαπημένους μπαμπάδες του ελληνικού κινηματογράφου

Επιμέλεια: Παναγιώτα Απέργη, σπουδάστρια Δημοσιογραφίας ΙΕΚ ΔΕΛΤΑ 360

Αυστηροί, χαμογελαστοί, συντηρητικοί και τρυφεροί, οι μπαμπάδες του ελληνικού κινηματογράφου κατάφεραν μέσα από το γέλιο και το κλάμα να αναδείξουν με μοναδικό τρόπο τη μορφή του πατέρα, του ήρωα κάθε παιδιού.

20/6 Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα: Αγκαλιάζοντας τους αγαπημένους μπαμπάδες του ελληνικού κινηματογράφου

Ποιοι αξέχαστοι Έλληνες ηθοποιοί υπήρξαν, όμως, οι εμβληματικότεροι μπαμπάδες της μεγάλης οθόνης;

Ορέστης Μακρής: ο αυστηρός μπαμπάς

1-1.jpg

Ο Ορέστης Μακρής υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ηθοποιούς, ο οποίος έχει ενσαρκώσει αρκετές φορές το ρόλο του πατέρα. Από τους πιο χαρακτηριστικούς, υπήρξε ο ρόλος του κυρ-Ανέστη στην ταινία «Το Αμαξάκι», ενός αμαξά από την Πλάκα, που ζει με ένα ορφανό κορίτσι, το οποίο παράτησε ο άσωτος γιος του. Αντίθετα, ξεκαρδιστικός παραμένει ο ρόλος του Χαρίλαου, στην ταινία «Η Θεία από το Σικάγο», όπου υποδύεται έναν απόστρατο αξιωματικό, με συντηρητικές αρχές, ο οποίος πείθεται να παντρέψει τις κόρες του, με τη βοήθεια του κανατιού και της αδερφής του Καλλιόπης.

Ατάκες:

(μιλώντας με τη γυναίκα του για τις κόρες τους, στο «Η Θεία από το Σικάγο»)

Ζαφειρίου: Του χρόνου θα είναι 27 η Ελένη μας...

Μακρής: 24 η Κατίνα, 21 η Μαρία και 16 η Αγγελική!

Ζαφειρίου: Ακριβώς!

Μακρής: Και τι θες να πεις μ' αυτό, βρε γυναίκα; Ότι κάθε χρόνο τα κορίτσια μας θα είναι ένα χρόνο μεγαλύτερα;

Ζαφειρίου: Όχι, άλλο θέλω να πω!

Μακρής: Τότε αφού ... άλλο θέλεις να πεις, γιατί λες αυτό που λες και δεν λες κατ' ευθείαν το άλλο που θέλεις να πεις να ησυχάσουμε;

Λάμπρος Κωνσταντάρας: τα χίλια πρόσωπα ενός πατέρα

2-1.png

Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας είναι ένα από εκείνα τα μεγαθήρια του ελληνικού κινηματογράφου, ο οποίος έχει υποδυθεί τον πάτερ φαμίλια σε περισσότερες από δέκα ταινίες. Χαραγμένος στη μνήμη όλων μας παραμένει ο Μικές Γαβρήλογλου στην ταινία «Η Λίζα και η άλλη», όπου προσπαθεί να βρει την κόρη του, περιβάλλοντας, παράλληλα, με στοργή την αντικαταστάτριά της. Εξίσου χαρακτηριστικοί ρόλοι είναι του Διοικητή της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων και πατέρας της ερωτοχτυπημένης Αλίκης που τρυπώνει στο πλοίο για να δει τον αγαπημένο της στην ταινία «Η Αλίκη στο Ναυτικό», του Αντώνη Ζορμπά με την κακομαθημένη και παρεμβατική κόρη στο «Μικροί και μεγάλοι εν δράσει», αλλά και του εργοστασιάρχη Αντώνη Δέλβη με την «επαναστάτρια» κόρη του που ερωτεύεται έναν υπάλληλό του στη «Κόρη μου τη Σοσιαλίστρια».

Ατάκες:

(αντικρίζοντας τα ολοένα και αυξανόμενα φουστάνια μέσα στο καράβι, στο «Η Αλίκη στο Ναυτικό»)

Κωνσταντάρας: Πολλά φουστάνια ρε παιδιά…Πολλά φουστάνια. Τι διάολο; Εδώ είναι αντιτορπιλικό, δεν είναι το Λύκειο των Ελληνίδων.

Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: o χαζομπαμπάς

3-1.jpg

Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος είναι άλλη μια χαρακτηριστική περίπτωση ηθοποιού, που, ουκ ολίγες φορές, έχει ενσαρκώσει τον πατέρα αγαπημένων πρωταγωνιστριών του παλιού καλού κινηματογράφου. Ήταν, μεταξύ άλλων, ο καπετάν Νικολής Σφακιανός, στις «Φουσκοθαλασσιές», με τις τρεις κόρες, ο οποίος προσπαθούσε να προσαρμοστεί στα νέα ήθη και έθιμα. Ήταν ο υπερπροστατευτικός Θωμάς Βασιλείου, στο «Δεσποινίς Διευθυντής», που ντύνει, χτενίζει και φτιάχνει πρωϊνό στην κόρη του χωρίς να…ενοχλεί, ο λογικός Στέλιος στο «Μια Τρελλή Τρελλή Οικογένεια», ο βιομήχανος Καράλης με τα διπλά βιβλία και μπαμπάς της μόρτισσας Τζούλιας στο «Το Κοροϊδάκι της Δεσποινίδας», αλλά και ο τοπικός κομματάρχης Κοσμάς Σκούταρης με την περίφημη μαγκούρα στο «Τζένη Τζένη».

Ατάκες:

(ο πατέρας ρωτάει να μάθει για την κόρη του, στο «Δεσποινίς Διευθυντής»)

Παπαγιαννόπουλος: Δε μου λες Αθηνά, υπάρχει κανένα αίσθημα;
Παπαγιάννη: Ε κάτι θα υπάρχει, αλλά μη ζητάς πολλά.
Παπαγιαννόπουλος: Δυο λόγια μόνο πες μου. Ποιος είναι, πώς τον λένε, πού εργάζεται, πού κατοικεί, πώς γνωρίστηκαν…την αγαπάει;

Παντελής Ζερβός: ο πιστός στις παραδόσεις πατέρας

5-1.jpg

Ένας από τους αιώνιους πατεράδες του ελληνικού κινηματογράφου είναι και ο Παντελής Ζερβός. Στην ταινία «Ο Ατσίδας», υποδύεται τον Θεόδωρο Καρούζο, έναν πιστό στην παράδοση πατέρα που δεν αφήνει τον γιο του Αλέκο να παντρευτεί, πριν να παντρευτεί η αδελφή του, στη «Λόλα» είναι ο δεσμοφύλακας και πατέρας της Λόλας, ο οποίος εξοντώνει στο τέλος τον κακό αρχηγό της συμμορίας, αλλά και στον «Κατήφορο» είναι ο Λεωνίδας Νικολάου, ο πατέρας της Ρέας και συνήγορος υπεράσπισης στη δίκη της.

Ατάκες:

(κάνοντας μια αντρική κουβέντα με τον γιο του, στο «Ο Ατσίδας»)

Ζερβός: Ψήλωσες, παιδί μου. Έγινες άντρας πια!
Ηλιόπουλος: Αρκεί να το εννοείς, γιατί…μέχρι χτες με θεωρούσες παιδάκι.
Ζερβός: Όχι, είσαι άντρας ώριμος και πρέπει να έχεις πλήρη επίγνωση των καθηκόντων και των υποχρεώσεών σου.
Ηλιόπουλος: Ε, κι εγώ σαν άντρας που είμαι, αγάπησα μια κοπέλα.
Ζερβός: Τι άντρας ρε! Εσύ είσαι παιδάκι ακόμα!
Ηλιόπουλος: Αμάν πια! Τι είμαι τέλος πάντων; Πτυσσόμενος είμαι;

Μίμης Φωτόπουλος: ο συντηρητικός πατέρας

6-1.jpg

Ο εξαιρετικός Μίμης Φωτόπουλος στην ταινία «Ο Θόδωρος και το δίκαννο» είναι ένας αυστηρός και παλαιών αρχών πατέρας, που απαγορεύει στην κόρη του κάθε συναναστροφή, έχοντας αναλάβει, ουσιαστικά, ο ίδιος να της βρει σύζυγο. Πιστός του «σύμμαχος» δεν είναι άλλος από το δίκαννο, ένα παλιό και σκουριασμένο οικογενειακό κειμήλιο, που τον συντροφεύει στην υπεράσπιση της τιμής της κόρης του.

Ατάκες:

(ζητώντας για άλλη μια φορά το δίκαννο, στο «Ο Θόδωρος και το δίκαννο»)

Φωτόπουλος: Πάρτι; Το δίκαννο! Η κόρη η δική μου σε πάρτι;

Τσαγανέα: Ε, και τι να κάνουμε; Να την κλείσουμε στο κλουβί και να της δίνουμε κεχρί;